Głównym teatrem miasta jest oczywiście Teatr M. Zańkowieckiej. Został zbudowany w 1842 roku i dlużsyczy czas był największą sceną teatralną w Europie po teatrach w Mediolanie i Dreźnie. Powstał kosztem tylko jednego człowieka!
Wśród osób, których imiona na zawsze wyryte są na tablicach dziejów naszego miasta, Stanisław Marcin hrabia Skarbek posiada miejsce czołowe. Mieszkańcy Lwowa nigdy nie widzieli tak hojnego filantropa.
Skarbek miał charakter sprzeczny. Przedsiębiorca, cenił sztukę, miłośnik teatru, a jednocześnie rozrzutnik, postać w duchu Casanovy i innych awanturników przełomu XVIII i XIX wieku. Przez całe życie handlował drewnem, metalem, opałem, zbożem, mąką, mięsem, wołami, piwem, wódką, kupował majątki, biżuterię i antyki. O jego ekstrawagancji krążyły legendy (opowiadały, jak hrabia zapłacił za romans z służnicą kapeluszem pełnym banknotów) i fantastyczne projekty (np. połączenie Dniestru i Sanu). Zdarzało się nie raz, że. S. Skarbek nie miał w kieszeni ani krejcera. Jednak fortuna uśmiechnęła się do niego – i wkrótce hrabia, spłacając długi, ponownie trwonił pieniądze.
A teraz – zabawna opowieść o współpracy Skarbka z hrabią Aleksandrem Fredrem.
Skarbek miał pecha z kobietami i umarł sam. Ale w 1814 r. ożenił się z księżniczką Zofią Jabłonowską. A było no tak. Podczas balu we Lwowie na cześć neapolitańskiej królowej Karoliny, marszałek balu hr. S. Skarbek otworzył bal, zapraszając do tańca piętnastoletnią księżniczkę, a nie królową (jak wymagała etykieta). To był skandal. Ale królowa uśmiechnęła się, a Z. Jablonowska była pod takim wrażeniem, że zgodziła się poślubić swojego dżentelmena. Małżeństwo było krótkotrwałe. Po długim procesie w sprawie rozwodu Z. Jablonowska wyszła za mąż za hr. Aleksandra Fredra – słynnego komediografa. Tak więc Skarbek i Fredro znaleźli wspólny język, sztuki Fredry regularnie wystawiał Teatr Skarbka. Natomiast w podrosyjskiej Warszawie dzieła Fredry zakazała cenzura, w Krakowie był teatr, ale za mały. Możliwe więc, że gdyby nie Skarbek, niewiele osób znałoby dziś nazwisko Fredry.
Chcesz wiedzieć więcej? Zarezerwuj ekskursję!
T. Rybrowski. Teatr Skarbka (1900). Wikipedia
